De afgelopen dagen is er onder collega’s veel onrust ontstaan over de beloning van onze CEO. Uit berichtgeving blijkt dat het inkomen van Marjan Rintel in één jaar met circa 30% is gestegen. In eerste instantie zijn wij terughoudend geweest in onze communicatie omdat dit bij FNV Cabine vooral direct veel vragen opriep. Deze wilden wij eerst beantwoord zien en daarom hebben wij om opheldering gevraagd aan de KLM-directie over hoe deze beloning tot stand is gekomen en wanneer besluiten hierover zijn genomen.

Een belangrijk punt voor ons was het moment waarop de beloning is vastgesteld. Het zou extra wrang zijn als dit is gebeurd tijdens de recente cao-onderhandelingen, waarin juist werd gesproken over besparen. KLM heeft aangegeven dat het vaste salaris van de CEO sinds haar aantreden niet is verhoogd. Wel is het variabele deel van de beloning, vastgesteld door de Raad van Commissarissen, in dezelfde periode toegekend als de cao-onderhandelingen.

Daarnaast hebben wij gevraagd of de genoemde stijging van 30% mogelijk een vertekend beeld geeft, omdat een deel van de beloning bestaat uit aandelen. Die kunnen in waarde stijgen of dalen. Volgens KLM klopt dat: bij de berekening wordt gewerkt met geschatte aantallen en historische aandelenkoersen. Als de aandelenwaarde gelijk was gebleven, zou de stijging zijn uitgekomen op circa 17% in plaats van 30%.

Ook dat blijft voor ons moeilijk te rijmen met de realiteit binnen de organisatie, waar bezuinigingen voelbaar zijn voor veel collega’s. KLM geeft aan dat voor het met werknemers vergelijkbare vaste deel van de beloning de nullijn is gehanteerd. Directieleden ontvangen geen dertiende maand, maar een variabele beloning op basis van vooraf vastgestelde doelen. Volgens KLM past deze beloning bij de financiële situatie van het bedrijf.

Wij begrijpen heel goed dat dit nieuws bij veel collega’s tot boosheid, teleurstelling en verbazing leidt. Ook bij FNV Cabine kwam deze ontwikkeling onaangenaam binnen. Juist in een periode waarin van het KLMpersoneel opnieuw veel wordt gevraagd, voelt dit voor velen als moeilijk te rijmen.

Daarnaast maken wij ons zorgen over de uitstraling van KLM. De brede media-aandacht, en zelfs reacties vanuit de (internationale) politiek, laten zien dat dit onderwerp niet alleen intern schade aanricht. Wat ons betreft is dit in het gunstigste geval een ernstige communicatieve misser, en in het slechtste geval een keuze die niet uit te leggen is aan de mensen die dagelijks het werk doen en de gevolgen van bezuinigingen en onzekerheid voelen.

Eerder hebben wij de directie al opgeroepen om juist in moeilijke tijden zelf het goede voorbeeld te geven. Verandering en gezamenlijke verantwoordelijkheid beginnen aan de top. Alleen als die lijn consequent wordt doorgetrokken, kunnen we als bedrijf samen de schouders eronder zetten.